16 Μαίου: Η ημερομηνία που αναμένεται να γίνει η -μεγαλύτερη στην ιστορία- μετακίνηση πληθυσμού από την Κρήτη προς την ηπειρωτική Ελλάδα
25.000 εισιτήρια είναι πολύ λίγα, για να καλύψουν τη δίψα 35 χρόνων του λαού του ΟΦΗ, για τον τελικό της 17ης του Μάη

Δεν θα μπορούσε να έχει καμία άλλη κατάληξη το χθεσινό παιχνίδι, στο κατάμεστο και παλλόμενο Γεντί Κουλέ, ο ΟΦΗ απέναντι στην συμπαθή ομάδα του Αστέρα Τρίπολης! Οι κρητικοί πήραν αυτό που ήθελαν και με το σφύριγμα της λήξης (από έναν ανεκδιήγητο διαιτητή), ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς, που συνεχίστηκαν μέχρι το πρωί σε όλη την Κρήτη αλλά και όπου υπάρχει ομιλίτικος πληθυσμός, είτε εντός είτε εκτός συνόρων!
Το παιχνίδι δεν ήταν καλό, ο Αστέρας είχε την υπεροχή στο πρώτο ημίχρονο και ο ΟΦΗ στο δεύτερο, αλλά το ζητούμενο δεν ήταν ποια ομάδα θα έχει την καλύτερη απόδοση. Και όπως είπαν με διαφορά ολίγων λεπτών, ο τεράστιος Γρηγόρης Χαραλαμπίδης αλλά και ο γίγαντας Νίκος Γκουλής χθες το βράδυ στην εκπομπή των OFIFANS, η ιστορία “έγραψε ΟΦΗ” και κανείς δεν θα θυμάται αν και πόσο ποιοτικό ήταν το χθεσινό παιχνίδι.
Όπως ότι η ιστορία στον τελικό του 1990, στο τελικό του ΟΑΚΑ με αντίπαλο τον ίδια ομάδα που θα αντιμετωπίσει στις 17 του Μάη, ”έγραφε” νικητή τον ολυμπιακό, με διαιτητή εκείνον τον απίστευτο Ζακεστίδη, που έδωσε ένα πέναλτι δύο μέτρα έξω από την μεγάλη περιοχή του ΟΦΗ, με “βουτηχτή” των …πρωταθλητή εκείνης της εποχής στις καταδύσεις Νίκο Αναστόπουλο. Κάτι που προς τιμήν του, ο συμπαθής μουστακοφόρος παραδέχτηκε χρόνια αργότερα. Όλος ο ποδοσφαιρικός κόσμος της εποχής είχε πει, πως ότι και να έκανε η αρμάδα του Γκέραρντ σε εκείνο το παιχνίδι, δεν θα τον άφηνε ο …ολυμπιακός του Ζακεστίδη.
Η ιστορία έγραψε τότε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας 1990: ολυμπιακός – ΟΦΗ 4-2, σε ένα κατάμεστο στην συντριπτική του πλειοψηφία στάδιο από φίλους της γηπεδούχου (ο ολυμπιακός χρησιμοποιούσε το ΟΑΚΑ σαν έδρα), με διαιτητή ένα δικό του παιδί (Ζακεστίδης), με θεούς και δαίμονες αλλά και την κυβέρνηση της εποχής, να κάνουν ότι μπορούσαν για να δώσουν το Κύπελλο στην ομάδα του δημοσίου, όπως ήταν το δεύτερο όνομα του ολυμπιακού όπως ίσως θυμούνται οι παλιότεροι. Και μπορεί να μη έκλεισα μάτι χθες το βράδι για ευνόητους λόγους, προσπαθώ όμως να κρατήσω τα μυαλά μου καλά βιδωμένα μέσα στο κεφάλι μου: ναι, φαβορί του τελικού -όπως και τότε- είναι οι απέναντι…
Τώρα όμως -στις 17 του Μάη- θα γραφτεί μία άλλη ιστορία:
1) Σ ε αυτόν τον τελικό θα υπάρχουν τα …παιδιά του Αναστόπουλου, (που διαχρονικά υπάρχουν σε αυτήν την ομάδα και είναι και υπερήφανη η ίδια τους η ομάδα για την ύπαρξή τους), ΑΛΛΑ δεν θα υπάρχει κανένας Ζακεστίδης. Ο διαιτητής του τελικού θα είναι ξένος. Όπως ξένοι θα είναι και η τετράδα των υπολοίπων διαιτητών (βοηθοί, τέταρτος) αλλά και οι VAR. Δεν νοείται να γίνει τελικός κυπέλλου στην Ελλάδα, η μία ομάδα να είναι ο ολυμπιακός και διατητής να είναι κάνας ….Παπαπέτρου ή κάνας Φωτιάς, ο Γιαννάκης ο Παπαδόπουλος ή ο Σιδηρόπουλος. Σε αυτήν την περίπτωση, προτείνω να βγάλουμε από την ναφθαλίνη τον ίδιο τον Ζακεστίδη ή έστω έναν Σπάθα -πατέρα ή γιο δεν έχει σημασία- ξέρετε εσείς…
2) Και το βασικότερο όλων: ο ΟΦΗ θα έχει δίπλα του αυτή τη φορά 25.000 διψασμένους οπαδούς του -όσους και ο αντίπαλος- προετοιμασμένους να αφήσουν τα λαρύγγια τους στα καρεκλάκια του ΟΑΚΑ. Ο ΟΦΗ θέλει μεταχείριση 50/50. Για τα υπόλοιπα ξα μας…