Το θαυματουργό κολονάκι

“Είναι μακέτο τούτο εδώ το έργο;”.
Όχι, δυστυχώς δεν είναι…μακέτο, είναι αληθινό.
Το κολονάκι είναι μια πραγματικότητα στον πολύπαθο ΒΟΑΚ, το βόρειο οδικό άξονα Κρήτης.
Ένα πλαστικό …παλούκι σε άσπρο-πορτοκαλί χρώμα σε διαχωρίζει από την απέναντι λωρίδα ενός δρόμου ταχείας κυκλοφορίας.
Ταχείας, που λέει ο λόγος δηλαδή.

Όλο το καλοκαίρι το περάσαμε πηγαίνοντας σημειωτόν από Ηράκλειο για Χανιά και Ρέθυμνο.
Εμείς και τα λεωφορεία με τους τουρίστες.
Τραγωδία.
Μια λωρίδα όλη κι όλη ανά κατεύθυνση και στη μέσα τα κολονάκια.
Για να μας σώσουν από το φορτηγό που έρχεται επάνω μας;
Για να μας εμποδίσουν να μπούμε στο αντίθετο ρεύμα;
Ποιος ξέρει.

Πρακτικά ούτε το ένα κάνουν, ούτε το άλλο.
Απλά αν σου συμβεί κάτι, κλείνεις αναγκαστικά το ρεύμα και τον δρόμο.
Αν σου μείνει το αυτοκίνητο για τον οποιοδήποτε λόγο, ας πούμε.
Έχει συμβεί αυτό, μη σας φαίνεται παράξενο.
Και βρεθήκαμε χιλιόμετρα ουρά, έξω από το Ρέθυμνο.

Ένας χαμός για να μπουν τα πλαστικά κολονάκια.
Φώτα τίποτα, θα έχουμε το ολόγιομο φεγγάρι τα βράδια:
Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να οδηγώ.

Διαχωριστικό, ούτε καν.
Παρκίδες στη φαντασία μας.
Ενώ από το Ρέθυμνο και μέχρι το Ηράκλειο, υπάρχει ένα βενζινάδικο λίγο έξω από το Ρέθυμνο και το επόμενο είναι μετά την Αγία Πελαγία.
(Στο συγκεκριμένο ρεύμα, γιατί από την άλλη έχει 2-3).
Και όποιος έμεινε, έμεινε.
Ειδικά τώρα που έχει ακριβύνει η βενζίνη και ο μέσος οδηγός δεν μπορεί να υπολογίσει καλά τα λίτρα που έβαλε.